Wybór odpowiednich wiosennych kwiatów to dla wielu ogrodników prawdziwe wyzwanie. Poznajcie TOP 3 roślin, które należą do naszych zdecydowanych ulubieńców.

Piękne wiosenne kwiaty sprawiają, że nawet po najcięższej zimie do ogrodu powraca życie. Mamy kilka propozycji, które wspaniale będą prezentować w każdym ogrodzie. Ne powinny sprawić problemu nawet osobom, które dopiero rozpoczynają swoją przygodę z pielęgnacją kwiatów.

 

1. Słoneczniki w ogrodzie – nawet 2,5 metra wysokości

 

Słoneczniki to kwiaty, które uwielbiają słońce i śledzą jego wędrówkę po niebie. Są to rośliny jednoroczne, więc podczas każdej wiosny trzeba je siać (najlepsze miesiące to kwiecień i maj). Istnieją różnokolorowe odmiany słoneczników ozdobnych, nie tak wysokich jak zwyczajne, ale nadające się na rabaty w każdym ogrodzie. Najbardziej imponujący jest słonecznik zwykły, który ku częstemu zaskoczeniu, dorasta nawet do 2,5 metra wysokości!

 

Można zasadzić go wśród roślin warzywnych, ponieważ ze względu na swój wzniosły pokrój nie zabierze im światła. Najlepiej czuje się w żyznej ziemi, ale wyrośnie wszędzie, choć będzie niższy, a kwiat będzie miał mniejszą średnicę. Warto postarać się o tę roślinę choćby ze względu na zdrowe i pełne witamin nasiona, które dojrzewają w sierpniu. Słonecznik to roślina miododajna, więc jeśli marzymy o własnej pasiece, na pewno będziemy zachwyceni tym wyborem.

 

Jak już wspomnieliśmy, z brązowych kwiatków rurkowych w środku słonecznikowego kwiatostanu-koszyczka powstają smaczne i cenione za swój wyjątkowy smak nasiona. Z jednego kwiatostanu można zebrać nawet 1000 sztuk! Są jadalne na surowo albo prażone, mogą być dodatkiem do różnych potraw i wypieków. Nasiona słonecznika są bardzo zdrowe. Zawierają niezbędne dla organizmu aminokwasy łącznie z metionina, 27% białka, 36% kwasów tłuszczowych z wysokim udziałem (92%) kwasów nienasyconych, magnez i wapń, żelazo, miedź, fosfor, potas, kobalt, jod, mangan, chlor, selen, jak również witaminy D, E, F, A, K i grupy B.

2. Puszkinia w ogrodzie – zwiastun wiosny

 

Puszkinia to bylina cebulowa z rodziny szparagowatych. Jej nazwa pochodzi od nazwiska rosyjskiego botanika (hr. Apollo Apollowicz Musin-Puszkin), który jako pierwszy znalazł ją na Kaukazie. Z cebulek rośliny wyrastają ciemnozielone, równowąskie liście. Pęd kwiatowy o wysokości ok. 20 cm zakończony jest kwiatostanem składającym się z dzwonkowatych, sześciopłatkowych kwiatków. Mają one kolor niemal biały, z delikatnym porcelanowo-niebieskim nalotem. Przed środek każdego kwiatka przechodzi wyraźna niebieska linia. Kwiaty rozkwitają często w marcu i kwitną aż do maja.

 

Puszkinia preferuje miejsca półcieniste do słonecznych. Dobrze rośnie na trawniku, pod drzewami oraz krzewami, które nie zdążyły rozwinąć liści. Lubi również zbocza, ponieważ spływająca z nich woda nie tworzy groźnych dla cebulek zastojów. Roślina nie przepada za zalewaniem, gdyż od nadmiaru wilgoci szybko gnije. Nie znosi również suszy – kiedy zima jest bezśnieżna, a wiosna sucha, należy ją czasami podlać, aby całkiem nie wyschła.

3. Narcyzy – najpiękniejsze kwiaty wiosenne?

Rośliny z rodziny amarylkowatych. Dla wielu osób są najpiękniejszymi kwiatami wiosennymi. Istnieje wiele pachnących odmian narcyzów, które posadzone na tarasie albo na balonie roznoszą przyjemny i charakterystyczny zapach. Poza kilkudziesięcioma gatunkami botanicznymi występują też tysiące hybryd i odmian. Pochodzenia niektórych z nich, będącymi mieszańcami gatunków i odmian, nie da się już ustalić. Różnią się kształtem, wypełnieniem kwiatów, wielkością oraz barwą.

Narcyzy nie mają specjalnych wymagań, co do odpowiedniego typu gleby i są stosunkowo łatwe w pielęgnacji. Należy tylko pamiętać, aby ziemia nie była przez dłuższy czas sucha. Po kwitnieniu trzeba usunąć kwiatostany zanim wykształcą nasienne kapsułki. Brak tej czynności spowodowałby niepotrzebne osłabienie roślin i skrócenie ich żywotności. Liście za to pozostawia się, aż pożółkną. W ten sposób roślina może zachowane składniki odżywcze przenieść z liści do cebulki.

Ogrodnicy często radykalnie przycinają całą roślinę po rozwinięciu ostatniego kwiatostanu. W przypadku narcyzów nie należy tak postępować. Zwiędłe kwiaty można spokojnie usunąć, ale liście pełnią ważną rolę! Poprzez nie cebulka narcyza gromadzi siły do podziemnego rozmnożenia oraz do rozwoju w kolejnym roku.